Podstawowa zasada działania technologii RFID nie jest skomplikowana:

Odbieranie sygnału czytnika w momencie pojawienia się pola magnetycznego na znaczniku. Z prądem indukcyjnym i wzmocnieniem energii po przesłaniu informacji o produkcie z pamięci chipa (znacznik pasywny) lub wysłaniem sygnału o określonej częstotliwości przez znacznik aktywny (znacznik aktywny). Gdy czytnik odczytuje informacje i dekoduje je, wysyła informacje do systemu CIS w celu przetworzenia danych.

Gwałtowny rozwój technologii UHF FRID to nie tylko konsekwencja rozwoju technologii, ale także przejaw zastosowania. Od początku lat 90. pojawiło się wiele zastosowań technologii RFID. Dzisiaj po prostu przedstawiamy technologię RFID i jeden z najważniejszych produktów – czytnik kart.

W dziedzinie częstotliwości radiowych, zgodnie z częstotliwością dzielimy falę indukcji elektrycznej na sześć sekcji. Ale głównie pracują w wiązaniu 3 częstotliwości. Niska częstotliwość (30~300 kHz), wysoka częstotliwość (13,56 MHz) i ultrawysoka częstotliwość (300 MHz~3 GHz). Najczęściej używane częstotliwości to LF125 kHz i 134,2 kHz, HF13,56 MHz, UHF433 MHz 860 MHz~930 MHz, 2,45 GHz itd. Niska częstotliwość jest głównie stosowana na krótkie odległości i przy niskich kosztach. Np.: kontrola dostępu, karta kampusowa, licznik gazu, licznik wody itp. Systemy HF są używane w aplikacjach, które wymagają przesyłania dużych ilości danych. UHF jest używane w aplikacjach, w których duży zasięg wymaga odczytu i zapisu. Np. monitorowanie pociągów, opłaty za przejazdy autostradami i inne systemy, ale kierunek fali anteny jest wąski, a cena jest wyższa. Inny produkt RFID UHF jest często wykorzystywany w sieciach handlowych, takich jak Walmart, Metro, Gillette, P&G itp., gdzie firmy wykorzystują go jako innowacyjny sposób usprawnienia systemu zarządzania. Częstotliwość nośna określona w standardzie EPC (przedstawionym poniżej) wynosi 13,860–930 MHz, ale 13,56 MHz, zgodnie ze standardem ISO/IEC15693, została zatwierdzona przez ISO/IEC18000-3.

Standard RFID

Jako technologia komercyjna, RFID również ma swój własny standard. ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) opracowała dla niego poważny standard.

Inni, liczni producenci tworzą sojusze, opracowują własne standardy technologiczne, czyli standard EPC. Jest to obecnie najszerszy standard. System RFID został podzielony przez EPC na 4 poziomy: warstwę fizyczną, warstwę pośrednią, warstwę internetową i warstwę aplikacji. Warstwa fizyczna to cała konstrukcja systemu w środowisku fizycznym, w tym antena znacznika, czytnik, czujnik, instrument i sprzęt pomiarowy itp. Warstwa środkowa to oprogramowanie pośredniczące do gromadzenia informacji i interfejs aplikacji, odpowiedzialne za zbieranie informacji z znacznika i wstępne przetwarzanie danych, a następnie przesyłanie ich do warstwy interoperacyjnej lub interfejsu danych warstwy aplikacji. Warstwa interoperacyjna to połączenie między systemem a systemem danych, interakcja transmisji różnych rodzajów informacji. Warstwa aplikacji to zaplecze oprogramowania i systemu aplikacji firmy. Na poziomie systemowym standard EPC również gromadzi format danych i reguluje program wyjściowy i transmisyjny. Zatem system RFID będzie ściśle i spójnie uporządkowany.

Podstawą nośnika informacji o analicie jest etykieta elektryczna. Jest ona dwóch typów. Jedna jest aktywna, druga pasywna, nie pobiera energii, a dostarcza ją z zewnątrz. Co więc ją zasila? To czytnik kart systemu RFID. To nadajnik-odbiornik RF, który aktywuje etykietę elektryczną za pomocą sygnału wiązki podczas pracy. Jeśli zapuka do etykiety pasywnej, dostarczy jej energię.

Oczywiście, transmisja elektryczna ma ograniczenia w zależności od warunków zewnętrznych. Podobnie jak w Stanach Zjednoczonych, transmisja pasywna nie jest dozwolona, ​​gdy energia przekracza 1 W. Wymagania dotyczące wydajności czytników kart są rygorystyczne. Należy odróżnić słaby sygnał odbity od silnego sygnału odbitego. Wielu użytkowników czytników kart ma problem z błędnym odczytem daty, co stanowi barierę dla rozwoju technologii RFID.